Çoklu sunucular için PBS kurulumu ve datastore düzeni

Giriş

Proxmox Backup Server, Proxmox VE düğümleri, Linux istemcileri, sanal makineler, konteynerler ve ana makine yedekleri için merkezi ve tekilleştirilmiş (deduplicated) yedekleme depolaması sağlar. Bu eğitimde ilk Proxmox Backup Server kurulumunu tamamlayacak, ayrı bir disk üzerinde bir PBS datastore oluşturacak, güncellemeleri ve SMTP bildirimlerini yapılandıracak ve birden fazla ana makinenin yedeklerini manuel klasörler veya çok sayıda küçük datastore yerine datastore namespace'leri (ad alanları) ile düzenleyeceksiniz. Elde edeceğiniz Proxmox PBS yapısı, ilerideki Proxmox yedek geri yükleme görevleri için de ortamınızı hazırlar: VM yedeğini geri yükleme, dosya düzeyinde geri yükleme, ayrıntılı (granular) geri yükleme ve Proxmox veri kurtarma iş akışları.

Hedef kitle: Orta düzey sistem yöneticileri.
Tahmini tamamlanma süresi: 45 ila 75 dakika.
Nihai hedef: Bu eğitimin sonunda, ayrılmış depolama üzerinde bir Proxmox Backup Server datastore'unuz, yapılandırılmış güncelleme depolarınız, etkinleştirilmiş e-posta bildirimleriniz ve ACL'lerle denetlenen, ana makine başına namespace erişiminiz olacak.

Ön Koşullar

Başlamadan önce aşağıdakilere sahip olduğunuzdan emin olun:

• Kurulu ve https://<PBS_HOSTNAME_OR_IP>:8007 adresinden web arayüzü üzerinden erişilebilir durumda olan Proxmox Backup Server 4.x.
• Proxmox Backup Server ana makinesinde root veya eşdeğer yönetici erişimi.
• <DATA_DISK> olarak tanımlanan, yedek depolaması için ayrı bir disk; örneğin sdb veya nvme1n1.
• Her Proxmox VE ana makinesinden veya yedekleme istemcisinden PBS ana makinesine TCP 8007 portu üzerinden ağ bağlantısı.
• Bildirimler için SMTP sunucu bilgileri: ana makine, port, gönderen adresi, kimlik doğrulama kullanıcısı ve parola veya uygulama parolası.
• PBS datastore'unu kullanacak bir veya daha fazla Proxmox VE ana makinesi ya da yedekleme istemcisi.

Bu eğitimde aşağıdaki yer tutucular kullanılır:

• <PBS_HOSTNAME_OR_IP>: Proxmox Backup Server'ın DNS adı veya IP adresi.
• <DATA_DISK>: /dev/ öneki olmadan disk adı, örneğin sdb.
• <DATA_PARTITION>: Bölüm yolu, örneğin /dev/sdb1.
• <DATASTORE_NAME>: Datastore adı, örneğin main-backup.
• <NAMESPACE_NAME>: Bir ana makine veya istemci için namespace adı, örneğin pve-node-01.
• <PBS_USER>: PBS kullanıcı adı, örneğin pve-node-01.
• <TOKEN_NAME>: API token adı, örneğin backup.
• <TOKEN_SECRET>: PBS tarafından oluşturulan API token gizli anahtarı.
• <STORAGE_ID>: Proxmox VE depolama kimliği (ID), örneğin pbs-main.

Adım 1: PBS Sürümünü ve Disk Düzenini Doğrulayın

Proxmox Backup Server kabuğuna (shell) root olarak giriş yapın.

Kurulu PBS sürümünü kontrol edin:

proxmox-backup-manager versions

Beklenen sonuç: Komut, kurulu Proxmox Backup Server paket sürümlerini yazdırır.

Yerel diskleri listeleyin:

lsblk -o NAME,SIZE,TYPE,FSTYPE,MOUNTPOINTS,MODEL

Beklenen sonuç: Sistem diskini ve ayrı depolama diskini ayırt edebilirsiniz. PBS işletim sistemini içeren diski kullanmayın.

Adım 2: No-Subscription Deposunu Yapılandırın

Yeni bir PBS kurulumunda genellikle enterprise deposu etkindir. Bunu yalnızca etkin bir Proxmox aboneliğiniz varsa kullanın. Aboneliği olmayan bir laboratuvar, değerlendirme veya üretim dışı ortamda enterprise deposunu devre dışı bırakın ve PBS no-subscription deposunu etkinleştirin.

Enterprise depo dosyasını açın:

nano /etc/apt/sources.list.d/pbs-enterprise.sources

Aşağıdaki satırı ekleyerek enterprise deposunu devre dışı bırakın:

Enabled: false

Beklenen sonuç: APT artık yalnızca abonelikle kullanılabilen depoyu kullanmaya çalışmaz.

Proxmox depo dosyasını oluşturun veya düzenleyin:

nano /etc/apt/sources.list.d/proxmox.sources

Debian 13 Trixie tabanlı PBS 4.x kurulumları için PBS no-subscription deposunu ekleyin:

Types: deb
URIs: http://download.proxmox.com/debian/pbs
Suites: trixie
Components: pbs-no-subscription
Signed-By: /usr/share/keyrings/proxmox-archive-keyring.gpg

Paket meta verilerini güncelleyin:

apt update

Beklenen sonuç: APT, paket dizinlerini enterprise.proxmox.com adresinden 401 Unauthorized hataları almadan yeniler.

Kurulu paketleri yükseltin:

apt full-upgrade

Beklenen sonuç: PBS, yapılandırılmış depolardaki mevcut güncellemeleri kurar. Yükseltme yeni bir çekirdek veya kritik sistem paketleri kurduysa yeniden başlatın.

reboot

Adım 3: Datastore için Ayrı Bir Disk Hazırlayın

PBS, datastore verilerini desteklenen bir Linux dosya sistemi üzerindeki bir dizinde saklar. Datastore depolaması için ext4, xfs veya zfs kullanın. Aşağıdaki depolama düzenlerinden birini seçin.

Seçenek A: XFS veya ext4 Üzerinde Dizin Tabanlı Datastore Oluşturma

Basit, tek diskli bir datastore için bu seçeneği kullanın. XFS, büyük yedek veri kümeleri için iyi bir varsayılandır. ext4 de normal dizin bağlantı (link) ayarlarıyla kullanıldığında desteklenir.

Diskteki eski imzaları temizleyin:

apt install parted
wipefs -a /dev/<DATA_DISK>

Yeni bir GPT bölüm tablosu ve tek bir bölüm oluşturun:

parted -s /dev/<DATA_DISK> \
  mklabel gpt \
  mkpart primary 1MiB 100%

Beklenen sonuç: Diskte yeni bir bölüm bulunur.

Çekirdeğin bölüm tablosunu yenileyin:

partprobe /dev/<DATA_DISK>

Bölümü XFS ile biçimlendirin:

mkfs.xfs -f <DATA_PARTITION>

XFS yerine ext4'ü yalnızca bu sizin yerel standardınızsa kullanın:

mkfs.ext4 -F <DATA_PARTITION>

Bağlama noktasını (mount point) oluşturun:

mkdir -p /mnt/datastore/<DATASTORE_NAME>

Bölümün UUID değerini alın:

blkid <DATA_PARTITION>

Beklenen çıktı:

<DATA_PARTITION>: UUID="<FILESYSTEM_UUID>" BLOCK_SIZE="4096" TYPE="xfs"

Bağlama girdisini /etc/fstab dosyasına ekleyin:

nano /etc/fstab

XFS için şu satırı ekleyin:

UUID=<FILESYSTEM_UUID> /mnt/datastore/<DATASTORE_NAME> xfs defaults,noatime 0 2

ext4 için şu satırı ekleyin:

UUID=<FILESYSTEM_UUID> /mnt/datastore/<DATASTORE_NAME> ext4 defaults,noatime 0 2

Datastore yolunu bağlayın (mount):

systemctl daemon-reload
mount -a

Bağlamayı doğrulayın:

df -h /mnt/datastore/<DATASTORE_NAME>

Beklenen sonuç: Komut, yeni diskin /mnt/datastore/<DATASTORE_NAME> konumuna bağlandığını gösterir.

Seçenek B: LVM Üzerinde Datastore Oluşturma

Datastore diski için mantıksal birim yönetimi (logical volume management) istiyorsanız bu seçeneği kullanın.

Diskteki eski imzaları temizleyin:

wipefs -a /dev/<DATA_DISK>

Bir fiziksel birim (physical volume), birim grubu (volume group) ve mantıksal birim (logical volume) oluşturun:

pvcreate /dev/<DATA_DISK>
vgcreate pbs-vg /dev/<DATA_DISK>
lvcreate -n <DATASTORE_NAME> -l 100%FREE pbs-vg

Beklenen sonuç: LVM, /dev/pbs-vg/<DATASTORE_NAME> aygıtını oluşturur.

Mantıksal birimi XFS ile biçimlendirin:

mkfs.xfs -f /dev/pbs-vg/<DATASTORE_NAME>

Bağlama noktasını oluşturun:

mkdir -p /mnt/datastore/<DATASTORE_NAME>

Bağlama girdisini /etc/fstab dosyasına ekleyin:

nano /etc/fstab

Şu satırı ekleyin:

/dev/pbs-vg/<DATASTORE_NAME> /mnt/datastore/<DATASTORE_NAME> xfs defaults,noatime 0 2

Datastore yolunu bağlayın:

mount -a

Bağlamayı doğrulayın:

df -h /mnt/datastore/<DATASTORE_NAME>

Beklenen sonuç: Mantıksal birim /mnt/datastore/<DATASTORE_NAME> konumuna bağlanmıştır.

Seçenek C: ZFS Havuzu (Pool) ve Datastore Oluşturma

Sağlama toplamı (checksumming), anlık görüntüler (snapshot), sıkıştırma, mirror veya RAIDZ gibi ZFS özelliklerine ihtiyacınız varsa bu seçeneği kullanın. ZFS, disk sağlığını işletim sisteminden gizleyen donanım RAID'i üzerinde değil, doğrudan disk erişimiyle kullanıldığında en iyi sonucu verir.

Diskteki eski imzaları temizleyin:

wipefs -a /dev/<DATA_DISK>

Tek diskli bir ZFS havuzu oluşturun ve PBS datastore'u olarak ekleyin:

proxmox-backup-manager disk zpool create <DATASTORE_NAME> \
  --devices <DATA_DISK> \
  --raidlevel single \
  --compression lz4 \
  --add-datastore true

Beklenen sonuç: PBS bir ZFS havuzu oluşturur ve aynı adla bir datastore kaydeder.

Havuzu doğrulayın:

zpool status <DATASTORE_NAME>

Beklenen sonuç: Havuz çevrimiçidir (online) ve disk havuzun altında görünür.

Bu ZFS seçeneğini --add-datastore true ile kullandıysanız Adım 4'ü atlayın ve Adım 5 ile devam edin.

Adım 4: PBS Datastore'unu Oluşturun

PBS yedekleme hizmetleri için datastore dizininin sahipliğini ayarlayın:

chown backup:backup /mnt/datastore/<DATASTORE_NAME>
chmod 750 /mnt/datastore/<DATASTORE_NAME>

Datastore yapılandırmasını oluşturun:

proxmox-backup-manager datastore create \
  <DATASTORE_NAME> \
  /mnt/datastore/<DATASTORE_NAME>

Beklenen sonuç: PBS dizini bir datastore olarak kaydeder.

Datastore'ları listeleyin:

proxmox-backup-manager datastore list

Beklenen sonuç: <DATASTORE_NAME> datastore listesinde görünür.

Datastore ayrıntılarını gösterin:

proxmox-backup-manager datastore show <DATASTORE_NAME>

Beklenen sonuç: PBS, datastore yolunu ve mevcut datastore seçeneklerini gösterir.

Adım 5: Prune, Çöp Toplama (Garbage Collection) ve Doğrulamayı Yapılandırın

Datastore'u oluşturduktan sonra saklama (retention) ve çöp toplama ayarlarını yapılandırın. Prune, süresi dolmuş yedek dizinlerini saklama kurallarına göre kaldırır. Çöp toplama ise prune işleminden sonra kullanılmaz hale gelen, referansı olmayan chunk'ları kaldırır.

Temel saklama, günlük prune, çöp toplama ve yeni yedekler için doğrulamayı yapılandırın:

proxmox-backup-manager datastore update <DATASTORE_NAME> \
  --gc-schedule 'Sun 03:00' \
  --verify-new true

proxmox-backup-manager prune-job create prune-<DATASTORE_NAME> \
  --store <DATASTORE_NAME> \
  --schedule daily \
  --keep-daily 7 \
  --keep-weekly 4 \
  --keep-monthly 6 \
  --comment 'Default retention for <DATASTORE_NAME>'

Beklenen sonuç: PBS, datastore saklama politikasını kaydeder ve temizlik görevlerini zamanlar.

Güncellenmiş datastore yapılandırmasını gösterin:

proxmox-backup-manager datastore show <DATASTORE_NAME>

Beklenen sonuç: Çıktı; prune, çöp toplama ve saklama ayarlarını içerir.

Adım 6: SMTP Bildirimlerini Yapılandırın

Yedekleme sunucusuna güvenmeye başlamadan önce bildirimleri yapılandırın. Bu, başarısız yedekleri, çöp toplama hatalarını, doğrulama başarısızlıklarını ve mevcut paket güncellemelerini fark etmenize yardımcı olur.

PBS web arayüzünde Configuration > Notifications bölümünü açın.

Bir bildirim hedefi (notification target) oluşturun:

1. Add düğmesine tıklayın.
2. SMTP seçeneğini seçin.
3. Bir hedef adı girin, örneğin smtp-main.
4. SMTP sunucusunu, portu, kullanıcı adını, parolayı, şifreleme modunu, gönderen adresini ve alıcı adresini girin.
5. Hedefi kaydedin.

Beklenen sonuç: PBS, SMTP bildirim hedefini kaydeder.

Önemli PBS olayları için bir eşleştirici (matcher) oluşturun:

1. Configuration > Notifications > Notification Matchers bölümünü açın.
2. admin-mail adlı bir matcher oluşturun.
3. Oluşturduğunuz SMTP hedefini seçin.
4. Datastore, sistem, doğrulama, çöp toplama ve paket güncelleme olaylarını eşleştirin.
5. Matcher'ı kaydedin.

Beklenen sonuç: PBS, eşleşen bildirimleri SMTP hedefine yönlendirir.

Web arayüzü sunuyorsa, bildirim hedefinden bir test bildirimi gönderin.

Beklenen sonuç: Alıcı posta kutusu PBS'ten bir test e-postası alır.

Adım 7: Yedekleme İstemcileri için Kullanıcı ve API Token'ları Oluşturun

Her Proxmox VE ana makinesi, Proxmox VE kümesi (cluster) veya bağımsız yedekleme istemcisi için ayrı bir PBS kullanıcısı ve API token'ı kullanın. Bu, kimlik bilgilerinin döndürülmesini (rotation) kolaylaştırır ve namespace başına dar yetkiler verilmesine olanak tanır.

Bir ana makine veya istemci için PBS kullanıcısı oluşturun:

proxmox-backup-manager user create <PBS_USER>@pbs \
  --comment "Backup identity for <NAMESPACE_NAME>"

Beklenen sonuç: PBS kullanıcı hesabını oluşturur. Kullanıcının etkileşimli oturum açması gerekiyorsa parolayı web arayüzünde Configuration > Access Control > User Management bölümünden belirleyin.

CLI üzerinden bir API token'ı oluşturun:

proxmox-backup-manager user generate-token \
  <PBS_USER>@pbs \
  <TOKEN_NAME> \
  --comment "Backup token for <NAMESPACE_NAME>"

Token'ı web arayüzünde Configuration > Access Control > API Token bölümünden de oluşturabilirsiniz.

Beklenen sonuç: PBS, API token gizli anahtarını yalnızca bir kez yazdırır. Hemen kopyalayın ve güvenli bir yerde saklayın. Aynı gizli anahtarı daha sonra geri alamazsınız.

Adım 8: Her Ana Makine veya İstemci için Bir Namespace Oluşturun

PBS namespace'leri, tek bir datastore içindeki yedek gruplarını düzenler. Datastore yolu içinde manuel klasörler oluşturmak yerine, her Proxmox VE ana makinesi, Proxmox VE kümesi veya bağımsız istemci için bir namespace kullanın.

Bir ana makine veya istemci için namespace oluşturun:

proxmox-backup-client namespace create <NAMESPACE_NAME> \
  --repository root@pam@localhost:<DATASTORE_NAME>

Beklenen sonuç: PBS, <DATASTORE_NAME> içinde namespace'i oluşturur.

Namespace'leri listeleyin:

proxmox-backup-client namespace list \
  --repository root@pam@localhost:<DATASTORE_NAME>

Beklenen sonuç: Çıktı <NAMESPACE_NAME> değerini içerir.

Diğer ana makineler veya istemciler için ek namespace'ler oluşturun:

proxmox-backup-client namespace create pve-node-02 \
  --repository root@pam@localhost:<DATASTORE_NAME>
proxmox-backup-client namespace create linux-client-01 \
  --repository root@pam@localhost:<DATASTORE_NAME>

Beklenen sonuç: Her ana makine veya istemci, aynı datastore içinde ayrı bir namespace'e sahiptir.

Adım 9: Her İstemciye Yalnızca Kendi Namespace'ine Erişim Verin

API token'ına yalnızca kendi namespace yolu için erişim verin. ACL yol biçimi /datastore/<DATASTORE_NAME>/<NAMESPACE_NAME> şeklindedir.

Token'a yedekleme erişimi verin:

proxmox-backup-manager acl update \
  /datastore/<DATASTORE_NAME>/<NAMESPACE_NAME> \
  DatastoreBackup \
  --auth-id '<PBS_USER>@pbs'

proxmox-backup-manager acl update \
  /datastore/<DATASTORE_NAME>/<NAMESPACE_NAME> \
  DatastoreBackup \
  --auth-id '<PBS_USER>@pbs!<TOKEN_NAME>'

Beklenen sonuç: Token, o namespace içinde yedek oluşturabilir ve sahibi olduğu yedekleri geri yükleyebilir, ancak tüm datastore'u yönetemez.

ACL girdilerini listeleyin:

proxmox-backup-manager acl list

Beklenen sonuç: ACL listesi, token'ı ve namespace'e özgü yolu içerir.

Adım 10: Bir Proxmox VE Ana Makinesini Namespace'e Bağlayın

Proxmox VE ana makinesinde PBS depolamasını web arayüzü veya pvesm ile ekleyin.

Web arayüzünü kullanmak için Datacenter > Storage > Add > Proxmox Backup Server yolunu açın ve şu değerleri girin:

• ID: <STORAGE_ID>.
• Server: <PBS_HOSTNAME_OR_IP>.
• Datastore: <DATASTORE_NAME>.
• Namespace: <NAMESPACE_NAME>.
• Username: <PBS_USER>@pbs!<TOKEN_NAME>.
• Password: <TOKEN_SECRET>.
• Fingerprint: Arayüz isterse PBS sertifika parmak izi (fingerprint).

Beklenen sonuç: Proxmox VE, PBS datastore namespace'ini yedekleme depolaması olarak ekler.

Komut satırını kullanmak için Proxmox VE ana makinesinde depolamayı ekleyin:

pvesm add pbs <STORAGE_ID> \
  --server <PBS_HOSTNAME_OR_IP> \
  --datastore <DATASTORE_NAME> \
  --namespace <NAMESPACE_NAME> \
  --username '<PBS_USER>@pbs!<TOKEN_NAME>' \
  --password '<TOKEN_SECRET>'

Beklenen sonuç: Proxmox VE, doğru PBS namespace'ine işaret eden bir depolama girdisi oluşturur.

Depolama durumunu kontrol edin:

pvesm status

Beklenen sonuç: <STORAGE_ID> kullanılabilir (active) olarak görünür.

Adım 11: Test VM Yedeği Oluşturun

Proxmox VE ana makinesinde, PBS depolamasına küçük bir test VM yedeği oluşturun. <VMID> değerini bir sanal makine veya konteyner kimliğiyle değiştirin. Bu, depolamaya felaket kurtarma planlamanızda güvenmeden önce Proxmox VE yedekleme işlerinin namespace'e yazabildiğini doğrular.

vzdump <VMID> \
  --storage <STORAGE_ID> \
  --mode snapshot

Beklenen sonuç: Yedekleme görevi başarıyla tamamlanır ve yedek verileri namespace'e yüklenir.

PBS web arayüzünde Datastore > <DATASTORE_NAME> bölümünü açın. <NAMESPACE_NAME> namespace'ini seçin.

Beklenen sonuç: Namespace içinde yeni yedek grubunu ve yedek anlık görüntüsünü (snapshot) görebilirsiniz.

Adım 12: Yedek Gezinmesini ve Geri Yükleme Hazırlığını Doğrulayın

İlk yedekleme tamamlandıktan sonra, PBS'in namespace içindeki VM yedeklerine göz atabildiğini doğrulayın. Bu tam bir geri yükleme testi değildir; ancak PBS yedeğinden geri yükleme işlemlerini, Proxmox PBS geri yükleme prosedürlerini, Proxmox yedek geri yükleme görevlerini ve doğru namespace'ten VM yedeğine erişimi destekleyecek düzeni doğrular.

PBS web arayüzünde Datastore > <DATASTORE_NAME> bölümünü açın, <NAMESPACE_NAME> namespace'ini seçin ve Adım 11'de oluşturulan yedek grubunu açın.

Beklenen sonuç: PBS, o ana makine veya istemci için namespace altında saklanan yedek anlık görüntülerini gösterir.

Bir yedek anlık görüntüsü seçin ve kullanılabilir geri yükleme eylemlerini inceleyin.

Beklenen sonuç: PBS, ileride VM yedeğini geri yükleme, VM yedeğinden geri yükleme ve Proxmox veri geri kazanım prosedürleri için kullanılabilecek geri yükleme seçeneklerini gösterir.

Doğrulama

Datastore'un var olduğunu doğrulayın:

proxmox-backup-manager datastore list

Beklenen sonuç: <DATASTORE_NAME> datastore listesinde görünür.

Bağlamayı doğrulayın:

findmnt /mnt/datastore/<DATASTORE_NAME>

Beklenen sonuç: Datastore yolu, ayrı diskten, mantıksal birimden veya ZFS havuzundan bağlanmıştır.

Namespace erişimini doğrulayın:

proxmox-backup-manager user permissions \
  '<PBS_USER>@pbs!<TOKEN_NAME>' \
  --path /datastore/<DATASTORE_NAME>/<NAMESPACE_NAME>

Beklenen sonuç: Token, kendi namespace yolunda Datastore.Backup iznine sahiptir.

Yedeklerin namespace içinde göründüğünü doğrulayın:

proxmox-backup-client snapshots \
  --repository root@pam@localhost:<DATASTORE_NAME> \
  --ns <NAMESPACE_NAME>

Beklenen sonuç: Komut, seçilen namespace için anlık görüntüleri listeler.

PBS web arayüzü üzerinden namespace içindeki VM yedeklerine göz atabildiğinizi doğrulayın.

Beklenen sonuç: Yedek grubunu açabilir ve seçilen ana makine veya istemci için anlık görüntüleri görebilirsiniz. Bu, namespace'in ileride dosya düzeyinde geri yükleme, ayrıntılı (granular) geri yükleme ve tekil dosyaları geri yükleme iş akışları için hazır olduğunu doğrular.

Manuel bir çöp toplama durumu kontrolü çalıştırın:

proxmox-backup-manager garbage-collection status <DATASTORE_NAME>

Beklenen sonuç: PBS, datastore için çöp toplama durumunu yazdırır.

Neden Ayrı Datastore'lar Yerine Namespace'ler Kullanılmalı

Birden fazla ana makine veya istemci tek bir fiziksel yedek depolama havuzunu paylaştığında, düzenleme mekanizması olarak namespace'ler tercih edilir.

Sağladıkları avantajlar şunlardır:

• Benzer sanal makineler ve ana makineler arasında daha iyi tekilleştirme için tek bir paylaşılan chunk deposu.
• Saklama, doğrulama ve çöp toplama politikalarını yapılandırmak için tek bir yer.
• Desteklenmeyen manuel klasörler olmadan PBS web arayüzünde net ayrım.
• En az ayrıcalık (least-privilege) ilkesine uygun istemci erişimi için namespace'e özgü ACL yolları.
• Daha fazla Proxmox VE ana makinesi veya Linux istemcisi eklediğinizde daha kolay ölçeklendirme.
• İzlenmesi ve bakımı gereken daha az datastore nesnesi.

Ayrı fiziksel depolamaya, farklı yedekleme ortamlarına, farklı performans katmanlarına, farklı yönetim sahipliğine veya saklama ile çöp toplama zamanlamalarının kesin biçimde ayrılmasına ihtiyaç duyduğunuzda ayrı datastore'lar kullanın.

Değişiklikleri Geri Alma

Bir token'dan tek bir namespace ACL'sini kaldırmak için PBS web arayüzünde Configuration > Access Control > Permissions bölümünü kullanın ve /datastore/<DATASTORE_NAME>/<NAMESPACE_NAME> için ACL girdisini silin.

Bir API token'ını silmek için:

proxmox-backup-manager user delete-token <PBS_USER>@pbs <TOKEN_NAME>

Beklenen sonuç: PBS token'ı iptal eder.

Bir PBS kullanıcısını kaldırmak için:

proxmox-backup-manager user remove <PBS_USER>@pbs

Beklenen sonuç: PBS kullanıcı hesabını kaldırır.

Bir prune işini kaldırmak için:

proxmox-backup-manager prune-job remove prune-<DATASTORE_NAME>

Beklenen sonuç: PBS prune işini kaldırır.

Yedek verilerini silmeden bir datastore yapılandırmasını kaldırmak için:

proxmox-backup-manager datastore remove <DATASTORE_NAME>

Beklenen sonuç: PBS, datastore'u yapılandırmasından kaldırır, ancak alttaki dizin diskte kalır.

XFS, ext4 veya LVM tabanlı bir datastore'un bağlamasını kaldırmak için /etc/fstab dosyasını düzenleyin, datastore satırını silin ve yolu ayırın (unmount):

umount /mnt/datastore/<DATASTORE_NAME>

Beklenen sonuç: Datastore yolu artık bağlı değildir.

Gerekli tüm yedekleri sildikten veya taşıdıktan sonra bir ZFS havuzunu kaldırmak için:

zpool export <DATASTORE_NAME>

Beklenen sonuç: ZFS havuzu dışa aktarır (export). Gerekirse daha sonra zpool import <DATASTORE_NAME> ile içe aktarabilirsiniz.

Sorun Giderme

APT, Enterprise Deposu için 401 Unauthorized Gösteriyor

Neden: Enterprise deposu geçerli bir abonelik olmadan etkinleştirilmiştir.
Çözüm: /etc/apt/sources.list.d/pbs-enterprise.sources dosyasını Enabled: false ile devre dışı bırakın, no-subscription deposunu ekleyin ve apt update komutunu yeniden çalıştırın.

Datastore Oluşturma Desteklenmeyen Bir Dosya Sisteminde Başarısız Oluyor

Neden: Datastore yolu, gerekli dizin düzenini desteklemeyen bir dosya sistemi üzerindedir veya dosya sistemi uyumsuz seçeneklerle oluşturulmuştur.
Çözüm: xfs, ext4 veya zfs kullanın. ext3'ten ve dir_nlink özelliği devre dışı bırakılmış ext4 yapılandırmalarından kaçının.

Datastore Bağlaması Yeniden Başlatmadan Sonra Kayboluyor

Neden: /etc/fstab girdisi eksik, UUID yanlış veya yanlış aygıta işaret ediyor.
Çözüm: blkid <DATA_PARTITION> komutunu çalıştırın, /etc/fstab içindeki UUID'yi düzeltin, ardından mount -a komutunu çalıştırın.

Bir İstemci Yanlış Namespace'i Görebiliyor

Neden: İstemci depolama yapılandırması yanlış namespace'i kullanıyor veya datastore kökünde ACL'ler bulunuyor.
Çözüm: /datastore/<DATASTORE_NAME> üzerindeki geniş kapsamlı ACL'leri kaldırın, izinleri yalnızca /datastore/<DATASTORE_NAME>/<NAMESPACE_NAME> üzerinde verin ve Proxmox VE depolama girdisinin doğru namespace'i kullandığını doğrulayın.

SMTP Test E-postası Ulaşmıyor

Neden: SMTP kimlik doğrulaması, TLS ayarları, gönderen politikası veya güvenlik duvarı kuralları hatalıdır.
Çözüm: SMTP sunucusunu, portu, şifreleme modunu, kullanıcı adını, parolayı, gönderen adresini, alıcı adresini ve PBS'ten giden ağ erişimini kontrol edin.

Yedekler Çalışıyor, Ancak Çöp Toplama Alanı Hemen Boşaltmıyor

Neden: Çöp toplama yalnızca prune, yedek dizinlerini kaldırdıktan sonra artık referans verilmeyen chunk'ları siler. PBS ayrıca hâlâ kullanımda olabilecek chunk'ların silinmesini önlemek için güvenlik pencereleri uygular.
Çözüm: Prune ayarlarını doğrulayın, çöp toplamayı çalıştırın veya bekleyin ve datastore görev günlüklerini inceleyin.

Sonuç ve Sonraki Adımlar

Proxmox Backup Server'ı üretim tarzı ilk kullanım için yapılandırdınız: güncellemeler doğru depo üzerinden alınıyor, bildirimler SMTP kullanıyor, yedek depolaması ayrı bir diskte bulunuyor ve birden fazla ana makine, namespace'ler ve namespace'e özgü ACL'lerle birbirinden ayrılıyor. Bu yapı, tek bir verimli PBS datastore'u korurken her Proxmox VE ana makinesine veya istemcisine kendi denetimli yedekleme alanını sağlar.

Sonraki adımlar olarak her Proxmox VE ana makinesinde zamanlanmış yedekleme işleri yapılandırın, saklanan yedekler için doğrulama işleri ekleyin, ayrıntılı geri yükleme ve tekil dosyaları geri yükleme sürecinizi belgeleyin, dosya düzeyinde geri yüklemeyi ve tam VM geri yüklemelerini test edin ve site dışı koruma için uzak eşitleme (remote sync) veya teyp yedeklemeyi değerlendirin.

Doküman Sürümü: 1.0
Son Güncelleme: Mayıs 2026
Sahibi: Teknik Dokümantasyon Ekibi