Konfiguracja PBS i układ datastore dla wielu hostów

Wprowadzenie

Proxmox Backup Server zapewnia scentralizowany, deduplikowany magazyn kopii zapasowych dla węzłów Proxmox VE, klientów Linux, maszyn wirtualnych, kontenerów i kopii zapasowych hostów. W tym poradniku przeprowadzisz wstępną konfigurację Proxmox Backup Server, utworzysz datastore PBS na osobnym dysku, skonfigurujesz aktualizacje i powiadomienia SMTP oraz uporządkujesz kopie zapasowe z wielu hostów za pomocą namespace’ów datastore zamiast ręcznych folderów lub wielu małych datastore’ów. Powstały układ Proxmox PBS przygotowuje też środowisko do późniejszych zadań przywracania kopii zapasowych Proxmox, w tym przywracania kopii VM, przywracania na poziomie plików, przywracania granularnego oraz procesów odzyskiwania danych w Proxmox.

Odbiorcy: administratorzy systemów na poziomie średniozaawansowanym.
Szacowany czas realizacji: od 45 do 75 minut.
Cel końcowy: po ukończeniu tego poradnika będziesz mieć datastore Proxmox Backup Server na dedykowanym magazynie, skonfigurowane repozytoria aktualizacji, włączone powiadomienia e-mail oraz dostęp do namespace’ów dla poszczególnych hostów kontrolowany za pomocą list ACL.

Wymagania wstępne

Przed rozpoczęciem upewnij się, że masz:

• Zainstalowany Proxmox Backup Server 4.x, dostępny przez interfejs webowy pod adresem https://<PBS_HOSTNAME_OR_IP>:8007.
• Dostęp root lub równoważny dostęp administracyjny do hosta Proxmox Backup Server.
• Jeden osobny dysk na magazyn kopii zapasowych, oznaczony jako <DATA_DISK>, na przykład sdb lub nvme1n1.
• Łączność sieciową z każdego hosta Proxmox VE lub klienta kopii zapasowych do hosta PBS na porcie TCP 8007.
• Dane serwera SMTP dla powiadomień, w tym host, port, adres nadawcy, użytkownika uwierzytelniania oraz hasło lub hasło aplikacji.
• Jeden lub więcej hostów Proxmox VE albo klientów kopii zapasowych, które będą korzystać z datastore PBS.

W tym poradniku używane są następujące symbole zastępcze:

• <PBS_HOSTNAME_OR_IP>: nazwa DNS lub adres IP serwera Proxmox Backup Server.
• <DATA_DISK>: nazwa dysku bez /dev/, na przykład sdb.
• <DATA_PARTITION>: ścieżka partycji, na przykład /dev/sdb1.
• <DATASTORE_NAME>: nazwa datastore, na przykład main-backup.
• <NAMESPACE_NAME>: nazwa namespace dla jednego hosta lub klienta, na przykład pve-node-01.
• <PBS_USER>: nazwa użytkownika PBS, na przykład pve-node-01.
• <TOKEN_NAME>: nazwa tokenu API, na przykład backup.
• <TOKEN_SECRET>: sekret tokenu API wygenerowany przez PBS.
• <STORAGE_ID>: identyfikator magazynu Proxmox VE, na przykład pbs-main.

Krok 1: Potwierdź wersję PBS i układ dysków

Zaloguj się do powłoki Proxmox Backup Server jako root.

Sprawdź zainstalowaną wersję PBS:

proxmox-backup-manager versions

Oczekiwany rezultat: polecenie wyświetla wersje zainstalowanych pakietów Proxmox Backup Server.

Wyświetl dyski lokalne:

lsblk -o NAME,SIZE,TYPE,FSTYPE,MOUNTPOINTS,MODEL

Oczekiwany rezultat: możesz zidentyfikować dysk systemowy i osobny dysk magazynu. Nie używaj dysku, który zawiera system operacyjny PBS.

Krok 2: Skonfiguruj repozytorium no-subscription

Świeża instalacja PBS zwykle włącza repozytorium enterprise. Używaj go tylko wtedy, gdy masz aktywną subskrypcję Proxmox. W środowisku laboratoryjnym, testowym lub nieprodukcyjnym bez subskrypcji wyłącz repozytorium enterprise i włącz repozytorium no-subscription PBS.

Otwórz plik repozytorium enterprise:

nano /etc/apt/sources.list.d/pbs-enterprise.sources

Wyłącz repozytorium enterprise, dodając:

Enabled: false

Oczekiwany rezultat: APT nie próbuje już korzystać z repozytorium dostępnego wyłącznie w ramach subskrypcji.

Utwórz lub edytuj plik repozytorium Proxmox:

nano /etc/apt/sources.list.d/proxmox.sources

Dodaj repozytorium no-subscription PBS dla instalacji PBS 4.x opartych na Debian 13 Trixie:

Types: deb
URIs: http://download.proxmox.com/debian/pbs
Suites: trixie
Components: pbs-no-subscription
Signed-By: /usr/share/keyrings/proxmox-archive-keyring.gpg

Zaktualizuj metadane pakietów:

apt update

Oczekiwany rezultat: APT odświeża indeksy pakietów bez błędów 401 Unauthorized z enterprise.proxmox.com.

Zaktualizuj zainstalowane pakiety:

apt full-upgrade

Oczekiwany rezultat: PBS instaluje dostępne aktualizacje ze skonfigurowanych repozytoriów. Uruchom ponownie system, jeśli aktualizacja instaluje nowe jądro lub krytyczne pakiety systemowe.

reboot

Krok 3: Przygotuj osobny dysk dla datastore

PBS przechowuje dane datastore w katalogu na obsługiwanym systemie plików Linux. Do przechowywania datastore użyj ext4, xfs lub zfs. Wybierz jeden z poniższych układów magazynu.

Opcja A: Utwórz datastore katalogowy na XFS lub ext4

Użyj tej opcji dla prostego datastore na jednym dysku. XFS to dobry domyślny wybór dla dużych zbiorów kopii zapasowych. ext4 jest również obsługiwany, o ile używa zwykłych ustawień dowiązań katalogów.

Usuń stare sygnatury z dysku:

apt install parted
wipefs -a /dev/<DATA_DISK>

Utwórz nową tablicę partycji GPT i jedną partycję:

parted -s /dev/<DATA_DISK> \
  mklabel gpt \
  mkpart primary 1MiB 100%

Oczekiwany rezultat: dysk ma jedną nową partycję.

Odśwież tablicę partycji w jądrze:

partprobe /dev/<DATA_DISK>

Sformatuj partycję w XFS:

mkfs.xfs -f <DATA_PARTITION>

Użyj ext4 zamiast XFS tylko wtedy, gdy jest to Twój lokalny standard:

mkfs.ext4 -F <DATA_PARTITION>

Utwórz punkt montowania:

mkdir -p /mnt/datastore/<DATASTORE_NAME>

Pobierz UUID partycji:

blkid <DATA_PARTITION>

Oczekiwane dane wyjściowe:

<DATA_PARTITION>: UUID="<FILESYSTEM_UUID>" BLOCK_SIZE="4096" TYPE="xfs"

Dodaj montowanie do /etc/fstab:

nano /etc/fstab

Dla XFS dodaj ten wiersz:

UUID=<FILESYSTEM_UUID> /mnt/datastore/<DATASTORE_NAME> xfs defaults,noatime 0 2

Dla ext4 dodaj ten wiersz:

UUID=<FILESYSTEM_UUID> /mnt/datastore/<DATASTORE_NAME> ext4 defaults,noatime 0 2

Zamontuj ścieżkę datastore:

systemctl daemon-reload
mount -a

Zweryfikuj montowanie:

df -h /mnt/datastore/<DATASTORE_NAME>

Oczekiwany rezultat: polecenie pokazuje nowy dysk zamontowany w /mnt/datastore/<DATASTORE_NAME>.

Opcja B: Utwórz datastore na LVM

Użyj tej opcji, jeśli chcesz zarządzać dyskiem datastore za pomocą woluminów logicznych.

Usuń stare sygnatury z dysku:

wipefs -a /dev/<DATA_DISK>

Utwórz wolumin fizyczny, grupę woluminów i wolumin logiczny:

pvcreate /dev/<DATA_DISK>
vgcreate pbs-vg /dev/<DATA_DISK>
lvcreate -n <DATASTORE_NAME> -l 100%FREE pbs-vg

Oczekiwany rezultat: LVM tworzy /dev/pbs-vg/<DATASTORE_NAME>.

Sformatuj wolumin logiczny w XFS:

mkfs.xfs -f /dev/pbs-vg/<DATASTORE_NAME>

Utwórz punkt montowania:

mkdir -p /mnt/datastore/<DATASTORE_NAME>

Dodaj montowanie do /etc/fstab:

nano /etc/fstab

Dodaj ten wiersz:

/dev/pbs-vg/<DATASTORE_NAME> /mnt/datastore/<DATASTORE_NAME> xfs defaults,noatime 0 2

Zamontuj ścieżkę datastore:

mount -a

Zweryfikuj montowanie:

df -h /mnt/datastore/<DATASTORE_NAME>

Oczekiwany rezultat: wolumin logiczny jest zamontowany w /mnt/datastore/<DATASTORE_NAME>.

Opcja C: Utwórz pulę ZFS i datastore

Użyj tej opcji, gdy potrzebujesz funkcji ZFS, takich jak sumy kontrolne, snapshoty, kompresja, mirrory lub RAIDZ. ZFS najlepiej sprawdza się z bezpośrednim dostępem do dysków, a nie na sprzętowym RAID, który ukrywa stan dysków przed systemem operacyjnym.

Usuń stare sygnatury z dysku:

wipefs -a /dev/<DATA_DISK>

Utwórz jednodyskową pulę ZFS i dodaj ją jako datastore PBS:

proxmox-backup-manager disk zpool create <DATASTORE_NAME> \
  --devices <DATA_DISK> \
  --raidlevel single \
  --compression lz4 \
  --add-datastore true

Oczekiwany rezultat: PBS tworzy pulę ZFS i rejestruje datastore o tej samej nazwie.

Zweryfikuj pulę:

zpool status <DATASTORE_NAME>

Oczekiwany rezultat: pula jest online, a dysk jest widoczny pod nią.

Jeśli użyto tej opcji ZFS z --add-datastore true, pomiń Krok 4 i przejdź do Kroku 5.

Krok 4: Utwórz datastore PBS

Ustaw właściciela katalogu datastore dla usług kopii zapasowych PBS:

chown backup:backup /mnt/datastore/<DATASTORE_NAME>
chmod 750 /mnt/datastore/<DATASTORE_NAME>

Utwórz konfigurację datastore:

proxmox-backup-manager datastore create \
  <DATASTORE_NAME> \
  /mnt/datastore/<DATASTORE_NAME>

Oczekiwany rezultat: PBS rejestruje katalog jako datastore.

Wyświetl datastore’y:

proxmox-backup-manager datastore list

Oczekiwany rezultat: <DATASTORE_NAME> pojawia się na liście datastore’ów.

Pokaż szczegóły datastore:

proxmox-backup-manager datastore show <DATASTORE_NAME>

Oczekiwany rezultat: PBS pokazuje ścieżkę datastore i bieżące opcje datastore.

Krok 5: Skonfiguruj prune, garbage collection i weryfikację

Skonfiguruj retencję i garbage collection po utworzeniu datastore. Prune usuwa wygasłe indeksy kopii zapasowych zgodnie z regułami retencji. Garbage collection usuwa chunki bez odwołań po tym, jak prune sprawi, że przestaną być używane.

Skonfiguruj podstawową retencję, codzienny prune, garbage collection i weryfikację nowych kopii zapasowych:

proxmox-backup-manager datastore update <DATASTORE_NAME> \
  --gc-schedule 'Sun 03:00' \
  --verify-new true

proxmox-backup-manager prune-job create prune-<DATASTORE_NAME> \
  --store <DATASTORE_NAME> \
  --schedule daily \
  --keep-daily 7 \
  --keep-weekly 4 \
  --keep-monthly 6 \
  --comment 'Default retention for <DATASTORE_NAME>'

Oczekiwany rezultat: PBS zapisuje politykę retencji datastore i planuje zadania czyszczenia.

Pokaż zaktualizowaną konfigurację datastore:

proxmox-backup-manager datastore show <DATASTORE_NAME>

Oczekiwany rezultat: dane wyjściowe zawierają ustawienia prune, garbage collection i retencji.

Krok 6: Skonfiguruj powiadomienia SMTP

Skonfiguruj powiadomienia, zanim zaczniesz polegać na serwerze kopii zapasowych. Pomaga to wychwycić nieudane kopie zapasowe, błędy garbage collection, niepowodzenia weryfikacji oraz dostępne aktualizacje pakietów.

W interfejsie webowym PBS otwórz Configuration > Notifications.

Utwórz cel powiadomień:

1. Kliknij Add.
2. Wybierz SMTP.
3. Wpisz nazwę celu, na przykład smtp-main.
4. Ustaw serwer SMTP, port, nazwę użytkownika, hasło, tryb szyfrowania, adres nadawcy i adres odbiorcy.
5. Zapisz cel.

Oczekiwany rezultat: PBS zapisuje cel powiadomień SMTP.

Utwórz matcher dla ważnych zdarzeń PBS:

1. Otwórz Configuration > Notifications > Notification Matchers.
2. Utwórz matcher o nazwie admin-mail.
3. Wybierz utworzony wcześniej cel SMTP.
4. Dopasuj zdarzenia datastore, systemu, weryfikacji, garbage collection i aktualizacji pakietów.
5. Zapisz matcher.

Oczekiwany rezultat: PBS kieruje pasujące powiadomienia do celu SMTP.

Wyślij powiadomienie testowe z celu powiadomień, jeśli interfejs webowy oferuje akcję testową.

Oczekiwany rezultat: skrzynka odbiorcy otrzymuje testową wiadomość e-mail z PBS.

Krok 7: Utwórz użytkowników i tokeny API dla klientów kopii zapasowych

Użyj osobnego użytkownika PBS i osobnego tokenu API dla każdego hosta Proxmox VE, klastra Proxmox VE lub samodzielnego klienta kopii zapasowych. Ułatwia to rotację poświadczeń i pozwala nadawać wąskie uprawnienia dla poszczególnych namespace’ów.

Utwórz użytkownika PBS dla jednego hosta lub klienta:

proxmox-backup-manager user create <PBS_USER>@pbs \
  --comment "Backup identity for <NAMESPACE_NAME>"

Oczekiwany rezultat: PBS tworzy konto użytkownika. Ustaw hasło w interfejsie webowym w Configuration > Access Control > User Management, jeśli użytkownik ma logować się interaktywnie.

Wygeneruj token API z poziomu CLI:

proxmox-backup-manager user generate-token \
  <PBS_USER>@pbs \
  <TOKEN_NAME> \
  --comment "Backup token for <NAMESPACE_NAME>"

Token możesz też wygenerować w interfejsie webowym w Configuration > Access Control > API Token.

Oczekiwany rezultat: PBS wyświetla sekret tokenu API tylko raz. Skopiuj go natychmiast i przechowuj w bezpiecznym miejscu. Tego samego sekretu nie da się później odzyskać.

Krok 8: Utwórz namespace dla każdego hosta lub klienta

Namespace’y PBS porządkują grupy kopii zapasowych wewnątrz jednego datastore. Użyj jednego namespace dla każdego hosta Proxmox VE, klastra Proxmox VE lub samodzielnego klienta zamiast tworzyć ręczne foldery w ścieżce datastore.

Utwórz namespace dla jednego hosta lub klienta:

proxmox-backup-client namespace create <NAMESPACE_NAME> \
  --repository root@pam@localhost:<DATASTORE_NAME>

Oczekiwany rezultat: PBS tworzy namespace wewnątrz <DATASTORE_NAME>.

Wyświetl namespace’y:

proxmox-backup-client namespace list \
  --repository root@pam@localhost:<DATASTORE_NAME>

Oczekiwany rezultat: dane wyjściowe zawierają <NAMESPACE_NAME>.

Utwórz dodatkowe namespace’y dla innych hostów lub klientów:

proxmox-backup-client namespace create pve-node-02 \
  --repository root@pam@localhost:<DATASTORE_NAME>
proxmox-backup-client namespace create linux-client-01 \
  --repository root@pam@localhost:<DATASTORE_NAME>

Oczekiwany rezultat: każdy host lub klient ma osobny namespace w tym samym datastore.

Krok 9: Przyznaj każdemu klientowi dostęp tylko do jego namespace

Przyznaj tokenowi API dostęp wyłącznie do ścieżki jego własnego namespace. Format ścieżki ACL to /datastore/<DATASTORE_NAME>/<NAMESPACE_NAME>.

Przyznaj tokenowi dostęp do tworzenia kopii zapasowych:

proxmox-backup-manager acl update \
  /datastore/<DATASTORE_NAME>/<NAMESPACE_NAME> \
  DatastoreBackup \
  --auth-id '<PBS_USER>@pbs'

proxmox-backup-manager acl update \
  /datastore/<DATASTORE_NAME>/<NAMESPACE_NAME> \
  DatastoreBackup \
  --auth-id '<PBS_USER>@pbs!<TOKEN_NAME>'

Oczekiwany rezultat: token może tworzyć kopie zapasowe i przywracać należące do niego kopie w tym namespace, ale nie może zarządzać całym datastore.

Wyświetl wpisy ACL:

proxmox-backup-manager acl list

Oczekiwany rezultat: lista ACL zawiera token i ścieżkę specyficzną dla namespace.

Krok 10: Podłącz host Proxmox VE do namespace

Na hoście Proxmox VE dodaj magazyn PBS przez interfejs webowy lub za pomocą pvesm.

Aby użyć interfejsu webowego, otwórz Datacenter > Storage > Add > Proxmox Backup Server i wprowadź te wartości:

• ID: <STORAGE_ID>.
• Server: <PBS_HOSTNAME_OR_IP>.
• Datastore: <DATASTORE_NAME>.
• Namespace: <NAMESPACE_NAME>.
• Username: <PBS_USER>@pbs!<TOKEN_NAME>.
• Password: <TOKEN_SECRET>.
• Fingerprint: odcisk palca certyfikatu PBS, jeśli interfejs o niego prosi.

Oczekiwany rezultat: Proxmox VE dodaje namespace datastore PBS jako magazyn kopii zapasowych.

Aby użyć wiersza poleceń na hoście Proxmox VE, dodaj magazyn:

pvesm add pbs <STORAGE_ID> \
  --server <PBS_HOSTNAME_OR_IP> \
  --datastore <DATASTORE_NAME> \
  --namespace <NAMESPACE_NAME> \
  --username '<PBS_USER>@pbs!<TOKEN_NAME>' \
  --password '<TOKEN_SECRET>'

Oczekiwany rezultat: Proxmox VE tworzy wpis magazynu wskazujący właściwy namespace PBS.

Sprawdź stan magazynu:

pvesm status

Oczekiwany rezultat: <STORAGE_ID> jest wyświetlany jako dostępny.

Krok 11: Utwórz testową kopię zapasową VM

Na hoście Proxmox VE utwórz małą testową kopię zapasową VM w magazynie PBS. Zastąp <VMID> identyfikatorem maszyny wirtualnej lub kontenera. Potwierdza to, że zadania kopii zapasowych Proxmox VE mogą zapisywać dane w namespace, zanim zaczniesz polegać na tym magazynie przy planowaniu odtwarzania awaryjnego w Proxmox.

vzdump <VMID> \
  --storage <STORAGE_ID> \
  --mode snapshot

Oczekiwany rezultat: zadanie kopii zapasowej kończy się powodzeniem i przesyła dane kopii do namespace.

W interfejsie webowym PBS otwórz Datastore > <DATASTORE_NAME>. Wybierz namespace <NAMESPACE_NAME>.

Oczekiwany rezultat: widzisz nową grupę kopii zapasowych i nowy snapshot kopii zapasowej w namespace.

Krok 12: Potwierdź przeglądanie kopii zapasowych i gotowość do przywracania

Po zakończeniu pierwszej kopii zapasowej potwierdź, że PBS potrafi przeglądać kopie VM w namespace. To nie jest pełny test przywracania, ale weryfikuje organizację, która później wesprze operacje przywracania z kopii zapasowych w PBS, procedury przywracania Proxmox PBS, zadania przywracania kopii zapasowych Proxmox oraz dostęp do kopii VM z właściwego namespace.

W interfejsie webowym PBS otwórz Datastore > <DATASTORE_NAME>, wybierz <NAMESPACE_NAME> i otwórz grupę kopii zapasowych utworzoną w Kroku 11.

Oczekiwany rezultat: PBS pokazuje snapshoty kopii zapasowych zapisane w namespace dla tego hosta lub klienta.

Wybierz jeden snapshot kopii zapasowej i przejrzyj dostępne akcje przywracania.

Oczekiwany rezultat: PBS pokazuje opcje przywracania, które można później wykorzystać do przywracania kopii VM, przywracania z kopii VM oraz procedur odzyskiwania danych w Proxmox.

Weryfikacja

Zweryfikuj, że datastore istnieje:

proxmox-backup-manager datastore list

Oczekiwany rezultat: <DATASTORE_NAME> pojawia się na liście datastore’ów.

Zweryfikuj montowanie:

findmnt /mnt/datastore/<DATASTORE_NAME>

Oczekiwany rezultat: ścieżka datastore jest zamontowana z osobnego dysku, woluminu logicznego lub puli ZFS.

Zweryfikuj dostęp do namespace:

proxmox-backup-manager user permissions \
  '<PBS_USER>@pbs!<TOKEN_NAME>' \
  --path /datastore/<DATASTORE_NAME>/<NAMESPACE_NAME>

Oczekiwany rezultat: token ma Datastore.Backup na ścieżce swojego namespace.

Zweryfikuj, że kopie zapasowe pojawiają się w namespace:

proxmox-backup-client snapshots \
  --repository root@pam@localhost:<DATASTORE_NAME> \
  --ns <NAMESPACE_NAME>

Oczekiwany rezultat: polecenie wyświetla snapshoty wybranego namespace.

Zweryfikuj, że możesz przeglądać kopie VM w namespace przez interfejs webowy PBS.

Oczekiwany rezultat: możesz otworzyć grupę kopii zapasowych i zobaczyć snapshoty wybranego hosta lub klienta. Potwierdza to, że namespace jest gotowy na późniejsze procesy przywracania na poziomie plików, przywracania granularnego i przywracania pojedynczych plików.

Uruchom ręczne sprawdzenie stanu garbage collection:

proxmox-backup-manager garbage-collection status <DATASTORE_NAME>

Oczekiwany rezultat: PBS wyświetla stan garbage collection dla datastore.

Dlaczego warto używać namespace’ów zamiast osobnych datastore’ów

Namespace’y są preferowanym mechanizmem organizacji, gdy wiele hostów lub klientów współdzieli jedną fizyczną pulę magazynu kopii zapasowych.

Zapewniają następujące korzyści:

• Jeden wspólny magazyn chunków dla lepszej deduplikacji między podobnymi maszynami wirtualnymi i hostami.
• Jedno miejsce do konfiguracji polityk retencji, weryfikacji i garbage collection.
• Wyraźny podział w interfejsie webowym PBS bez nieobsługiwanych ręcznych folderów.
• Ścieżki ACL specyficzne dla namespace’ów, umożliwiające dostęp klientów zgodnie z zasadą najmniejszych uprawnień.
• Łatwiejsze skalowanie przy dodawaniu kolejnych hostów Proxmox VE lub klientów Linux.
• Mniej obiektów datastore do monitorowania i utrzymania.

Używaj osobnych datastore’ów, gdy potrzebujesz oddzielnego magazynu fizycznego, różnych nośników kopii zapasowych, różnych poziomów wydajności, różnej odpowiedzialności administracyjnej lub ścisłego rozdzielenia harmonogramów retencji i garbage collection.

Cofanie zmian

Aby usunąć ACL namespace z tokenu, użyj interfejsu webowego PBS w Configuration > Access Control > Permissions i usuń wpis ACL dla /datastore/<DATASTORE_NAME>/<NAMESPACE_NAME>.

Aby usunąć token API:

proxmox-backup-manager user delete-token <PBS_USER>@pbs <TOKEN_NAME>

Oczekiwany rezultat: PBS unieważnia token.

Aby usunąć użytkownika PBS:

proxmox-backup-manager user remove <PBS_USER>@pbs

Oczekiwany rezultat: PBS usuwa konto użytkownika.

Aby usunąć zadanie prune:

proxmox-backup-manager prune-job remove prune-<DATASTORE_NAME>

Oczekiwany rezultat: PBS usuwa zadanie prune.

Aby usunąć konfigurację datastore bez usuwania danych kopii zapasowych:

proxmox-backup-manager datastore remove <DATASTORE_NAME>

Oczekiwany rezultat: PBS usuwa datastore ze swojej konfiguracji, ale katalog źródłowy pozostaje na dysku.

Aby usunąć montowanie datastore opartego na XFS, ext4 lub LVM, edytuj /etc/fstab, usuń wiersz datastore i odmontuj ścieżkę:

umount /mnt/datastore/<DATASTORE_NAME>

Oczekiwany rezultat: ścieżka datastore nie jest już zamontowana.

Aby usunąć pulę ZFS po skasowaniu lub przeniesieniu wszystkich potrzebnych kopii zapasowych:

zpool export <DATASTORE_NAME>

Oczekiwany rezultat: ZFS eksportuje pulę. W razie potrzeby zaimportuj ją później poleceniem zpool import <DATASTORE_NAME>.

Rozwiązywanie problemów

APT wyświetla 401 Unauthorized dla repozytorium enterprise

Przyczyna: repozytorium enterprise jest włączone bez ważnej subskrypcji.
Rozwiązanie: wyłącz /etc/apt/sources.list.d/pbs-enterprise.sources za pomocą Enabled: false, dodaj repozytorium no-subscription i ponownie uruchom apt update.

Tworzenie datastore kończy się niepowodzeniem na nieobsługiwanym systemie plików

Przyczyna: ścieżka datastore znajduje się na systemie plików, który nie obsługuje wymaganego układu katalogów, lub system plików został utworzony z niezgodnymi opcjami.
Rozwiązanie: użyj xfs, ext4 lub zfs. Unikaj ext3 oraz konfiguracji ext4 z wyłączonym dir_nlink.

Montowanie datastore znika po ponownym uruchomieniu

Przyczyna: brakuje /etc/fstab, zawiera on błędny UUID lub wskazuje niewłaściwe urządzenie.
Rozwiązanie: uruchom blkid <DATA_PARTITION>, popraw UUID w /etc/fstab, a następnie uruchom mount -a.

Klient widzi niewłaściwy namespace

Przyczyna: konfiguracja magazynu klienta używa niewłaściwego namespace lub istnieją ACL na poziomie głównym datastore.
Rozwiązanie: usuń zbyt szerokie ACL z /datastore/<DATASTORE_NAME>, nadaj uprawnienia tylko na /datastore/<DATASTORE_NAME>/<NAMESPACE_NAME> i potwierdź, że wpis magazynu Proxmox VE używa właściwego namespace.

Testowa wiadomość e-mail SMTP nie dociera

Przyczyna: uwierzytelnianie SMTP, ustawienia TLS, polityka nadawcy lub reguły zapory są nieprawidłowe.
Rozwiązanie: sprawdź host SMTP, port, tryb szyfrowania, nazwę użytkownika, hasło, adres nadawcy, adres odbiorcy oraz wychodzący dostęp sieciowy z PBS.

Kopie zapasowe działają, ale garbage collection nie zwalnia miejsca od razu

Przyczyna: garbage collection usuwa tylko chunki, do których nie ma już odwołań po usunięciu indeksów kopii zapasowych przez prune. PBS stosuje też okna bezpieczeństwa, aby nie usuwać chunków, które mogą być jeszcze używane.
Rozwiązanie: sprawdź ustawienia prune, uruchom garbage collection lub poczekaj na jej wykonanie i przejrzyj dzienniki zadań datastore.

Podsumowanie i kolejne kroki

Skonfigurowałeś Proxmox Backup Server do pierwszego użycia w stylu produkcyjnym: aktualizacje są pobierane z właściwego repozytorium, powiadomienia korzystają z SMTP, magazyn kopii zapasowych znajduje się na osobnym dysku, a wiele hostów jest rozdzielonych za pomocą namespace’ów i ACL specyficznych dla namespace’ów. Taka struktura zachowuje jeden wydajny datastore PBS, a jednocześnie daje każdemu hostowi Proxmox VE lub klientowi własny, kontrolowany obszar kopii zapasowych.

Jako kolejne kroki skonfiguruj harmonogramy zadań kopii zapasowych na każdym hoście Proxmox VE, dodaj zadania weryfikacji dla przechowywanych kopii, udokumentuj proces przywracania granularnego i przywracania pojedynczych plików, przetestuj przywracanie na poziomie plików oraz pełne przywracanie VM i rozważ synchronizację zdalną lub kopie na taśmach dla ochrony poza lokalizacją.

Wersja dokumentu: 1.0
Ostatnia aktualizacja: maj 2026
Właściciel: Zespół dokumentacji technicznej