Dedykowane serwery dla GitLab™
Samodzielnie zarządzany GitLab oraz runnerzy CI/CD na serwerach bare metal
Uruchom GitLab Self-Managed na dedykowanym serwerze z pamięcią masową NVMe i przenieś zadania CI/CD na oddzielne serwery runnerów połączone przez prywatną sieć VLAN. Te same serwery runnerów działają zarówno z GitLab Runner, jak i z self-hosted runners GitHub Actions.
GITLAB jest znakiem towarowym GitLab Inc. w Stanach Zjednoczonych oraz innych krajach i regionach.
-
Pamięć masowa NVMe dla repozytoriów
-
Wysoko taktowane CPU do CI
-
Prywatna sieć VLAN przy 10–25 Gbit/s
-
Dostęp root i IP-KVM
Wymagania sprzętowe GitLab i GitLab Runner
Minimalna konfiguracja dla pojedynczej instancji GitLab to 8 vCPU i 16 GB pamięci – procesor 4–6-rdzeniowy z 8–12 wątkami na dedykowanym serwerze. Swap pod obciążeniem spowalnia GitLab, więc 32 GB daje miejsce na zadania w tle i rozwój.
Przeznacz 40 GB na system i PostgreSQL oraz pełny rozmiar wszystkich repozytoriów. Gitaly, usługa repozytoriów, intensywnie wykorzystuje operacje I/O i wymaga pamięci masowej SSD zamiast sieciowych systemów plików, dlatego standardowym układem są dwa dyski NVMe w RAID 1.
Instancje i dyski chmurowe typu burstable to słabe rozwiązanie dla GitLaba: ich wydajność spada po wyczerpaniu limitu użycia. Serwer dedykowany nie ma limitów ani „sąsiadów” na tym samym sprzęcie, więc jego rdzenie i dyski NVMe nigdy nie są ograniczane przez dostawcę.
Zadania CI/CD najlepiej uruchamiać na oddzielnym serwerze, a nie na instancji GitLab. Ciężkie kompilacje nie spowolnią wówczas Git, interfejsu WWW ani przeglądania kodu, a kod potoku nigdy nie uruchamia się obok Twoich repozytoriów.
Kompilacje, testy i budowanie obrazów opierają się na szybkości pojedynczego rdzenia, więc wysoki zegar skraca każde zadanie, a liczba rdzeni określa, ile zadań może działać równolegle. Każde zadanie potrzebuje własnej pamięci, a warstwy Dockera i pamięci podręczne znajdują się na NVMe runnera.
Runnery pobierają kod, obrazy i artefakty z instancji przez prywatny VLAN z prędkością do 25 Gbit/s – pełny obraz Dockera dociera w kilka sekund, a nie minut. Publiczny port pozostaje wolny dla Twojego zespołu: wypchnięcia do Git, merge requesty i interfejs WWW nigdy nie czekają za pipeline’em.
Cennik serwerów dedykowanych dla GitLab i runnerów
Zobacz wszystkie konfiguracje
Wynajmij dedykowany serwer dla GitLab
od INTROSERV
Jak zamówić serwer dedykowany
Wybierz konfigurację, dodaj dyski NVMe, wybierz system operacyjny, poczekaj, aż serwer będzie gotowy, i zainstaluj GitLab.
Przeczytaj dokumentacjęZainstaluj i zabezpiecz pojedynczą instancję GitLab
Krok po kroku instalacja GitLab Self-Managed z oficjalnego pakietu Linux, z HTTPS i pierwszym logowaniem.
Przeczytaj samouczekSerwery i infrastruktura dla GitLaba od jednego dostawcy
-
1
Zainstaluj GitLab na serwerze instancji
Zainstaluj GitLab Self-Managed z oficjalnego pakietu dla systemu Linux na nośniku NVMe, z dołączonymi PostgreSQL i Redis. Następnie skonfiguruj HTTPS, pocztę wychodzącą oraz rejestr kontenerów.
-
2
Połącz serwery runnerów przez sieć VLAN
Zamów serwery do obsługi zadań w tym samym centrum danych i dołącz je do prywatnej sieci VLAN z prędkością do 25 Gbit/s. Zadania pobierają kod, obrazy i artefakty przez VLAN, a nie przez publiczny port.
-
3
Zarejestruj biegaczy
Zainstaluj GitLab Runner z wykonawcą Docker i zarejestruj go w swojej instancji. W przypadku repozytoriów w GitHub te same serwery uruchamiają samodzielnie hostowane operatory GitHub Actions.
-
4
Twórz kopie zapasowe z usługą INTROSERV Backup Service
Wykonaj kopię zapasową całego serwera instancyjnego za pomocą INTROSERV Backup Service – oprogramowanie NAKIVO i przestrzeń dyskowa w jednej gotowej usłudze. Przywróć cały serwer lub pojedynczy plik, gdy zajdzie taka potrzeba.
Licencjonowanie i wsparcie GitLab
Licencjonowanie
GitLab Enterprise Edition to zalecana instalacja: bez licencji działa w darmowym planie, a Premium lub Ultimate można odblokować później za pomocą kodu aktywacyjnego, bez ponownej instalacji. Community Edition to alternatywa open source na licencji MIT, z tymi samymi bezpłatnymi funkcjami. Subskrypcje są sprzedawane przez GitLab Inc. lub jej partnerów, a nie przez INTROSERV.
Wsparcie
Wsparcie dla samego GitLaba pochodzi z forum i dokumentacji GitLaba albo od GitLab Inc. w ramach płatnej subskrypcji. INTROSERV dba o serwery Linux, na których działa GitLab: monitoring, bezpieczeństwo, aktualizacje systemu operacyjnego oraz naprawy incydentów w ramach planu zarządzania serwerem, a także jednorazowe zadania jako administrowanie systemem rozliczane godzinowo.
FAQ
-
Jak szybko serwer jest dostarczany?
Konfiguracje natychmiastowe są gotowe w ciągu 3–6 godzin od płatności; niestandardowe konfiguracje zazwyczaj zajmują do 24 godzin. Czas dostawy jest podany przy każdej konfiguracji w katalogu.
-
Czy można najpierw przetestować serwer?
Tak. Dostępny jest płatny okres testowy do 5 dni, wystarczający do zainstalowania GitLaba, wypchnięcia repozytorium i uruchomienia pierwszego potoku.
-
Który system operacyjny powinienem wybrać?
Distro Linuksa obsługiwana przez oficjalny pakiet GitLab, taka jak Ubuntu LTS lub Debian. Pakiet zawiera PostgreSQL, Redis oraz serwer WWW, więc na systemie nie trzeba instalować niczego więcej.
-
Czy mogę użyć własnej domeny i certyfikatu HTTPS?
Tak. Skieruj rekord DNS na serwer, a pakiet GitLab może samodzielnie zażądać i odnawiać certyfikat Let's Encrypt. Zamiast tego można zainstalować certyfikat od innego urzędu certyfikacji.
-
Czy GitLab Pages może działać na tym samym serwerze?
Tak. Pages działa jako osobna usługa i wymaga rekordu DNS z wildcardem. Dla domen niestandardowych w Pages potrzebny jest również drugi adres IP, który można dodać do serwera.
-
Co się dzieje, gdy dysk NVMe ulega awarii?
Przy dwóch dyskach w RAID 1 GitLab nadal działa na pozostałym dysku. Otwierasz zgłoszenie do pomocy technicznej, INTROSERV wymienia dysk w centrum danych, a macierz odbudowuje się.
-
Czy można później dodać więcej serwerów runnerów?
Tak. Zamów kolejny serwer runnera w tym samym centrum danych, dodaj go do istniejącej sieci VLAN i zarejestruj go w swojej instancji. Potoki zaczną z niego korzystać, gdy tylko będzie online.
-
Czy pamięć można później rozszerzyć?
W konfiguracjach DC1, DC2 i DC3 — tak: dyski do wolnych slotów są dodawane na podstawie zgłoszenia do supportu, a miesięczna cena odpowiednio się zmienia. W przypadku innych konfiguracji najlepiej wybrać układ dysków z pewnym zapasem już na etapie składania zamówienia.