Ustawienia IPv4 i IPv6 na VPS
Każdy VPS INTROSERV otrzymuje adres IPv4 i adres IPv6 w momencie jego utworzenia. VPS pobiera swoje ustawienia sieciowe automatycznie przez DHCP, więc w większości przypadków nie trzeba nic konfigurować. Ten przewodnik pokazuje, jak sprawdzić ustawienia, jak dodać dodatkowy adres IP, jeśli nie pojawił się sam, i jakie zmiany mogą zakłócić działanie sieci.
Gdzie znaleźć swoje adresy IP
Adresy IPv4 Twojego VPS są wyświetlane w panelu klienta: Zamówienia → Szczegóły zamówienia → zakładka Sieć, wraz z maską sieci i bramą domyślną. Podsieć IPv6 jest wymieniona w zakładce Szczegóły, w sekcji Parametry zamówienia (IPv6: /112 Network). Aby zobaczyć sam adres IPv6, sprawdź go na VPS zgodnie z opisem w "Sprawdzanie ustawień sieci". Aby uzyskać szczegółowe informacje na temat panelu klienta, zapoznaj się z podręcznikiem "Panel sterowania VPS".
Jak działa sieć w VPS
- Adresy IPv4 i IPv6, brama domyślna i serwery DNS są pobierane przez DHCP.
- Adresy IPv4 zazwyczaj mają maskę
/24(255.255.255.0), a brama domyślna to zazwyczaj adres.1podsieci. Adres IPv6 jest konfigurowany z prefiksem/112. - Domyślne serwery DNS to
8.8.8.8i1.1.1.1. - Każdy adres IP jest powiązany z adresem MAC adaptera sieciowego VPS. Ruch z dowolnego innego adresu lub MAC jest blokowany.
Nie zmieniaj adresu IP, maski, bramy domyślnej ani adresu MAC VPS. Jeśli ustawienia sieciowe różnią się od tych wydanych przez DHCP, VPS utraci dostęp do sieci. Jeśli konfigurujesz sieć statycznie, użyj dokładnie tych wartości, które zostały przypisane do VPS. Jeśli sieć przestanie działać po zmianie, otwórz Konsolę Wirtualną w panelu sterowania VPS i przywróć poprzednią konfigurację.
Sprawdzanie ustawień sieci
Linux:
ip -br addr ip route ip -6 route
Wyjście pokazuje nazwę interfejsu (na przykład eth0 lub ens3), adresy IPv4 i IPv6 oraz trasy domyślne. Poniższe przykłady używają nazwy interfejsu eth0.
Sprawdź połączenie przez IPv4 i IPv6:
ping -c 4 1.1.1.1 ping -6 -c 4 2606:4700:4700::1111
Windows Server (Wiersz poleceń lub PowerShell):
ipconfig /all ping 1.1.1.1 ping -6 2606:4700:4700::1111
Dodatkowe adresy IP
Podczas zamawiania dodatkowego adresu IP jest on zazwyczaj dodawany do interfejsu sieciowego VPS automatycznie jako drugi adres (alias). Uruchom ip -br addr w systemie Linux lub ipconfig /all w systemie Windows. Jeśli nowy adres znajduje się na liście, nie trzeba robić nic więcej.
Jeśli adresu tam nie ma, dodaj go ręcznie, jak opisano poniżej. Zachowaj DHCP dla głównego adresu i dodaj tylko dodatkowy. Przykłady używają adresu dokumentacyjnego 203.0.113.11/24. Zastąp go swoim dodatkowym adresem IP.
Otwórz Konsolę Wirtualną w panelu sterowania VPS przed rozpoczęciem. Jeśli popełnisz błąd, będziesz mógł naprawić konfigurację stamtąd.
Ubuntu (netplan)
Ubuntu przechowuje ustawienia sieciowe w plikach YAML w katalogu /etc/netplan/. Nie edytuj istniejącego pliku: może zostać on wygenerowany ponownie po ponownym uruchomieniu VPS. Zamiast tego utwórz oddzielny plik dla dodatkowego adresu.
Sprawdź nazwę interfejsu używaną w istniejącym pliku:
cat /etc/netplan/*.yaml
Utwórz nowy plik:
nano /etc/netplan/60-additional-ip.yaml
Dodaj następujące treści, z taką samą nazwą interfejsu jak w istniejącym pliku:
network: version: 2 ethernets: eth0: addresses: - 203.0.113.11/24
YAML jest wrażliwy na wcięcia: używaj spacji, a nie tabulatorów. Netplan scala ten plik z głównym, więc DHCP dla głównego adresu pozostaje bez zmian.
Ustaw ścisłe uprawnienia do pliku i zastosuj konfigurację w trybie testowym:
chmod 600 /etc/netplan/60-additional-ip.yaml netplan try
Jeśli połączenie nadal działa, naciśnij Enter, aby zachować ustawienia. Jeśli utracisz dostęp, netplan cofnie zmiany po 120 sekundach.
Debian (ifupdown)
Debian z ifupdown przechowuje ustawienia sieciowe w /etc/network/interfaces. Jeśli Twój VPS ma zamiast tego pliki YAML w /etc/netplan/, postępuj zgodnie z sekcją Ubuntu (netplan). Sprawdź, czy ten plik zawiera pliki konfiguracyjne z /etc/network/interfaces.d/:
grep source /etc/network/interfaces
Wyjście powinno zawierać wiersz source /etc/network/interfaces.d/*. Jeśli go brakuje, dodaj go na końcu pliku /etc/network/interfaces.
Utwórz oddzielny plik dla dodatkowego adresu:
nano /etc/network/interfaces.d/60-additional-ip
Dodaj:
iface eth0 inet static address 203.0.113.11/24
Nie dodawaj tutaj bramy domyślnej: główny adres już ją ma.
Dodaj adres do działającego systemu bez restartowania sieci:
ip addr add 203.0.113.11/24 dev eth0
Plik zachowuje adres po ponownym uruchomieniu.
AlmaLinux i Rocky Linux (NetworkManager)
Znajdź nazwę połączenia:
nmcli connection show
Dodaj dodatkowy adres do połączenia. Zastąp System eth0 nazwą swojego połączenia:
nmcli connection modify "System eth0" +ipv4.addresses 203.0.113.11/24
Znajdź nazwę urządzenia interfejsu:
nmcli device status
Zastosuj zmianę do interfejsu bez jego ponownego łączenia. Zastąp eth0 nazwą urządzenia z poprzedniego polecenia:
nmcli device reapply eth0
Główny adres nadal pochodzi z DHCP, NetworkManager dodaje obok niego dodatkowy. Adres pozostaje po ponownym uruchomieniu.
Windows Server
Aby dodać dodatkowy adres IPv4 w systemie Windows Server, adapter musi najpierw używać statycznej konfiguracji IPv4: ustawienia Zaawansowane dla dodatkowych adresów są dostępne tylko przy adresie statycznym. Ustaw główny adres statycznie z dokładnie tymi samymi wartościami, które wydał DHCP, a następnie dodaj dodatkowy adres.
Połączenie zostanie na chwilę przerwane podczas przełączania adaptera z DHCP na statyczny. Wprowadź te zmiany z Konsoli Wirtualnej, a nie przez RDP.
Najpierw zapisz bieżące wartości:
ipconfig /all
Potrzebujesz Adresu IPv4, Maski podsieci, Bramy domyślnej i Serwerów DNS aktywnego adaptera.
Interfejs graficzny
Naciśnij Win + R, wpisz ncpa.cpl i naciśnij Enter. Kliknij prawym przyciskiem myszy adapter sieciowy i wybierz Właściwości.
Wybierz Protokół internetowy w wersji 4 (TCP/IPv4) i kliknij Właściwości. Wybierz Użyj następującego adresu IP i wprowadź adres IP, maskę podsieci i bramę domyślną z wyjścia polecenia ipconfig. Poniżej wprowadź serwery DNS.
Kliknij Zaawansowane, a następnie Dodaj w sekcji Adresy IP. Wprowadź dodatkowy adres i maskę podsieci 255.255.255.0. Nie dodawaj drugiej bramy domyślnej.
Kliknij OK we wszystkich oknach. Pozostaw ustawienia IPv6 bez zmian.
PowerShell
Otwórz PowerShell jako administrator i znajdź nazwę adaptera:
Get-NetAdapter
Poniższe przykłady używają nazwy Ethernet oraz adresów dokumentacyjnych 203.0.113.10 (główny), 203.0.113.11 (dodatkowy) i 203.0.113.1 (brama). Zamiast tego użyj wartości z ipconfig.
Zmień IPv4 z DHCP na statyczny. IPv6 nadal działa przez DHCP:
Set-NetIPInterface -InterfaceAlias "Ethernet" -AddressFamily IPv4 -Dhcp Disabled
Ustaw główny adres i bramę:
New-NetIPAddress -InterfaceAlias "Ethernet" -IPAddress 203.0.113.10 -PrefixLength 24 -DefaultGateway 203.0.113.1
Dodaj dodatkowy adres bez bramy:
New-NetIPAddress -InterfaceAlias "Ethernet" -IPAddress 203.0.113.11 -PrefixLength 24
Ustaw serwery DNS. Nie pomijaj tego kroku: po przełączeniu na tryb statyczny lista serwerów DNS jest pusta:
Set-DnsClientServerAddress -InterfaceAlias "Ethernet" -ServerAddresses ("8.8.8.8","1.1.1.1")
Sprawdzenie wyniku
Uruchom ponownie polecenia z "Sprawdzanie ustawień sieci". Dodatkowy adres powinien znajdować się na liście, a oba pingi powinny działać.
Aby upewnić się, że adres jest osiągalny z zewnątrz, wykonaj ping ze swojego komputera:
ping 203.0.113.11
Jeśli nie ma odpowiedzi, sprawdź, czy zapora sieciowa na VPS zezwala na ICMP. Możesz również sprawdzić usługę nasłuchującą na dodatkowym adresie, na przykład stronę internetową lub SSH.
Jeśli VPS utracił dostęp do sieci, otwórz Konsolę Wirtualną i usuń wprowadzoną zmianę. Jeśli problem persistuje, skontaktuj się z pomocą techniczną.
